Kocie sprawy.

Jestem amatorką psów, ale ostatnimi czasy krąży po mojej orbicie sporo kotów - postanowiłam się dokształcić. Zapraszam na nowe "Lektury Honoratki" i na recenzje książek: "Jak wytresować kota" Dawida Ratajczaka i "Kotka" Wiesława Drabika. Będzie o kotach generalnie i o kotkach dla najmłodszych. Za książki dziękuję wydawnictwu Skrzat.

Wydumane szóste: Reaktywacja babskiej półki, czyli ucieczki z fascynującymi kobietami.

Jeśli uda mi się przeczytać coś nie dla dzieci i napisać coś nie dla dzieci, to powstaje Wydumane, no i powstało szóste Wydumane. Zapraszam na recenzje trzech nowości na babskiej półce.

Podchody pod Kucyki Pony.

Zbliża się majówka, to dobry czas żeby poznać lepiej najnowszą miłość swojego dziecka - a więc będzie
o konikach Pony! W najnowszych Lekturach Honoratki recenzje komiksów: "Mój Kucyk Pony: Przyjaźń to magia" i "Lucky Luke" - zapraszam do czytania, a za komiksy dziękuję wydawnictwu Egmont.

  

Szczyt niepraktyczności: chodzę, myślę i wiersze piszę.

Ze wszystkich pór roku najbardziej lubię jesień, jest najbliższa mojemu usposobieniu, ale wiosna też nie jest zła. Tak więc kolejny wiersz.

„Przedwiośnie”

(Przed początkiem)

Kiedy przychodzi  zaznaje jeszcze lodu i bieli.

Ale słyszało o zieleni.

Bardzo jej pragnie…

(Kiedy trwa)

Myśli  o sobie: „ Nie zasługuję na szczęście”.

Nie wie, że kiedy nad sobą płacze pada deszcz ze śniegiem.

Siedzi na pniu sosny, obserwuje dramat roztopów – dżdżownice tonące w kałużach.

Myśli o sobie: „Nic się we mnie nie rodzi, tylko moknie piasek, a słońce nie daje ciepła”.

Nie widzi jak pulsuje ziemia.

Nie słyszy wróbli kłócących się o okruchy.

Nie zauważa trupa Marzanny.

Za to ma trądzik, cały w przebiśniegach.

W marcu, w depresji, skrajnie przemęczone znika Przedwiośnie.

Potem chwilę trwa cisza.

Kiełkuje trawa jak szalone króliki.

Jest wszędzie i bosko pachnie!

(Właściwy początek)

Na pniu sosny siada panienka,

przeciera oczy dłonią całą w porannej rosie.

Mruczy do siebie: „Znowu to samo! Płódź, rodź, zakwitaj – piekło rogu obfitości!  Ach, gdyby chodź raz zastać na początku prawdziwy ugór, na wpół śpiący świat!”  

Kwiecień plecień, bo przeplata: trochę czytania, trochę oglądania i trochę rysowania.

Dobrze mieć swojego ulubionego bajkowego bohatera. Dobrze że wygląda jak wygląda, zachowuje się w okeślony sposób i że jest w nowej, wiosennej odsłonie. W kwietniowych, już  osiemnastych Lekturach Honoratki mam dla Was: 2x Basię, lekki poradnik savoir vivreiu: "Damą być. Jak się ubierać i zachowywać w różnych sytuacjach?" i czerwono- czarny zeszyt do zadań plastycznych. Zapraszam do czytania! Za książki dziękuję wydawnictwu Egmont.

Jeśli ostatni marca, to wiersz.

Początki wiosny nie należą ani do najłatwiejszych, ani do najładniejszych dlatego wiersz. 

Trzydziesty pierwszy marca.

Mam przyrodnie, kocie rodzeństwo.

Filemona.

Tak się dzieje, że w ostatni dzień marca

ja siedzę przy oknie,

Filemon siedzi na parapecie

i oboje patrzymy jak pada deszcz ze śniegiem.

Bez pośpiechu pada.

Na przemian pada.

Raz bardziej śniegiem,

raz bardziej deszczem.

Mamy katar.

Filemon ma katar. I ja mam katar.

Może dlatego nie jesteśmy rozmowni i żadne z nas nie czuje w powietrzu wiosny.

O bajkowych fenomenach - recenzja " Ręcznikowca".

Kalendarzowa wiosna; więcej słońca za oknem, nowości wydawnicze w księgarniach, są też zupełnie nowe bajkowe fenomeny, godne poznania! Zapraszam Was  na recenzję "Ręcznikowca" Joanny M. Chmielewskiej, a za książkę dziękuję wydawnictwu Bajka. Recenzja tradycyjnie w Lekturach Honoratki.